Daily Archives 7 listopada 2018

Rynek pracy jako system specjalnej regulacji cz. II

0
comments

Z Ustawy zasadniczej RFN daje się wyraźnie wywieść priorytet dla gospodarki rynkowej, przy czym nakłada ona na państwo obowiązek tworzenia warunków dla bezpieczeństwa socjalnego jego obywateli. W odniesieniu do rynku pracy wykładnia ta oznacza zastąpienie koordynacji rynkowej przez kooperację partnerów rynkowych i systemową regulację specjalną. Kooperacja partnerów rynkowych nierozerwalnie związana jest z autonomią taryfową, którą gwarantuje konstytucyjna zasada wolności koalicji partnerów socjalnych. Umożliwia to związkom zawodowym i konfederacjom pracodawców zawieranie układów taryfowych regulujących stosunki pracy. Najniższe płace taryfowe są uznawane za płace minimalne w danej branży na terenie obowiązywania układu zbiorowego, za wyjątkiem przedsiębiorstw niezrzeszonych. W RFN nie ma państwowej regulacji plac minimalnych. Z szesnastu największych organizacji związkowych w przemyśle decydujące znaczenie podczas rokowań placowych ma związek zawodowy metalowców (IG-Metal) oraz służb publicznych, transportu i komunikacji (OTV). Szacuje się, że 90% umów o pracę odpowiada warunkom wynegocjowanym w układach zbiorowych. Świadczy to o nadzwyczajnym ekonomicznym znaczeniu tych układów i przesądza jednocześnie o wyjątkowym charakterze rynku pracy w systemie socjalnej gospodarki rynkowej 5.

przeczytaj wszystko