Ustawa o popieraniu zatrudnienia (Beschäftigungsförderungsgesetz)

0
comments

Rządząca w Republice Federalnej Niemiec koalicja konserwatywno-liberalna próbowała, podobnie jak rządy innych krajów wysoko rozwiniętych, przez politycznie sterowaną deregulację rynku pracy promować zatrudnienie 7. Prawne podstawy dla tego typu działań stworzyła ustawa o popieraniu zatrudnienia (Beschaftigungsfórderungsgesetz) z 1985 roku, która przez zmiany likwidujące szereg uprawnień pracowniczych w dziedzinie ochrony stosunku pracy miała przyczynić się do wzrostu zatrudnienia 8. Szczególnie chodziło o umożliwienie zawierania umowy o pracę na czas określony, to jest do 18 miesięcy, jeśli pracobiorca podejmuje nową pracę bezpośrednio po zakończeniu nauki zawodu. Ponadto nowe rozwiązania przewidywały:

przeczytaj wszystko

Współczesny wymiar i struktura bezrobocia

0
comments

Współczesny wymiar i struktura bezrobocia w krajach wysoko rozwiniętych różnią je zasadniczo od tego zjawiska sprzed dwudziestu lat. 0 ile wcześniej bezrobocie było skutkiem kolejnych kryzysów gospodarczych i cechowało się przejściowością, to obecnie ma ono trwały i strukturalny charakter. Przemiany te zmuszają do poszukiwania nowych form przeciwdziałania temu społecznie szkodliwemu zjawisku.

przeczytaj wszystko

Zadania dla polityki rynku pracy

0
comments

Jeśli uwzględni się sytuację społeczno-gospodarczą w tamtym okresie, cechującą się pełnym zatrudnieniem i przechodzeniem od kapitałoeksten- sywnego do kapitalointensywnego wzrostu gospodarczego, to podstawowe założenia aktywnej polityki rynku pracy były przekonujące, gdyż przez dostosowanie struktury kwalifikacyjno-zawodowej kadr do zapotrzebowania rynku pracy i mobilność pracowniczą możliwe było przyspieszenie tempa wzrostu gospodarczego. 0 zmianie akcentów w polityce rynku pracy Republiki Federalnej Niemiec nie przesądziło bezrobocie, lecz spodziewany deficyt rąk do pracy. Co prawda w gałęziach zanikających, na przykład w górnictwie, pojawiło się w tym czasie bezrobocie, jednak nie wpłynęło ono na zmianę charakteru prognoz. Nowe podejście było także uzasadniane względami sprawiedliwości społecznej. Uważano, że niewykwalifikowani bezrobotni dzięki przeszkoleniom i przekwalifikowaniom zawodowym zwiększą swoją konkurencyjność na rynku pracy. W nowej ustawie przewidziano następujące zadania dla polityki rynku pracy 9:

przeczytaj wszystko

Zadania Urzędu Powierniczego

0
comments

Przejściu do nowego systemu społeczno-gospodarczego towarzyszą w byłej NRD szybkie przekształcenia własnościowe. Procesy prywatyzacyjne utrudnia nie rozwiązana do końca sprawa reprywatyzacji, która według ustawodawstwa zachodnioniemieckiego ma pierwszeństwo przed prywatyzacją. Przekształcenia własnościowe realizowane są przez Urząd Powierniczy (Treuhandanstalt). Urząd Powierniczy został utworzony 1 marca 1990 roku w celu przekształcenia przedsiębiorstw państwowych w spółki kapitałowe. W czerwcu 1990 roku instytucja ta została upoważniona z mocy ustawy do prywatyzacji podległych jej przedsiębiorstw. Jako podmiot prawa publicznego i osoba prawna Urząd Powierniczy realizuje proces prywatyzacji 8 tys. przedsiębiorstw państwowych zatrudniających 4 miliony osób. Poza tym urząd ten posiada i zarządza ziemią i lasami o powierzchni 4 milionów hektarów, co odpowiada 40% powierzchni Niemiec Wschodnich. Z racji spełnianych funkcji Urząd Powierniczy jest instytucją publiczną, natomiast dyskusyjne jest traktowanie go jako koncernu przedsiębiorstw publicznych.

przeczytaj wszystko

Zwalczanie bezrobocia w regionach szczególnie nim zagrożonych

0
comments

Pewna część realizowanych programów miała charakter zatrudnieniowy i była skierowana na zwalczanie bezrobocia w regionach szczególnie nim zagrożonych lub w branżach zanikających, bądź była zaadresowana do grup problemowych (młodzież, inwalidzi). Prowadzono quasi- politykę stop and go. Środkom polityki zatrudnienia o charakterze ekspansywnym towarzyszyły kłopoty związane z ich finansowaniem na skutek podejmowanych oszczędności w zakresie wydatków budżetowych. Przede wszystkim w latach 1981-1982 pogorszenie koniunktury spowodowało przesunięcie priorytetów z polityki zatrudnienia na uzdrawianie finansów publicznych, czyli tzw. „konsolidację” budżetów. W programach zatrudnieniowych następowało przesunięcie punktu ciężkości z wydatków państwowych na promocję prywatnego popytu konsumpcyjnego i inwestycyjnego. Świadczyć o tym mogą relacje wydatków z 1974 roku. Wówczas to w ramach programu promującego zatrudnienie, wzrost i stabilizację na dodatkowe inwestycje państwowe przewidziano 1,1 miliarda marek, podczas gdy na dotacje inwestycyjne dla kapitału prywatnego 7,5 miliarda marek. To przesunięcie akcentów jest typowe dla programów zatrudnieniowych po 1974 roku. Tendencję tę można również zauważyć w przypadku oddziaływania czynników wpływających na rentowność przedsiębiorstwa (korzystne stawki amortyzacji, obniżka podatku dochodowego).

przeczytaj wszystko

Skrócony czas pracy – ciąg dalszy

0
comments

Dopłaty do skróconego czasu pracy realizują cele polityki socjalnej, rynku pracy, zakładowej polityki osobowej i polityki gospodarczej. Obok swej tradycyjnej funkcji zabezpieczenia utraconej płacy, zapobiegając zwolnieniom w warunkach masowego bezrobocia, nabierają one coraz większego znaczenia jako instrument polityki rynku pracy. Ponadto zakład pracy utrzymuje swoją doświadczoną załogę i przy wzroście zamówień może szybko przywrócić wcześniejszą produkcję. Przez stabilizację zatrudnienia i zapewnienie dalszego istnienia zakładów dotkniętych brakiem zamówień, niezmniejszone zostają także rozmiary siły nabywczej gospodarstw domowych.

przeczytaj wszystko

Skrócony czas pracy

0
comments

Wraz z wejściem w życie na terenie byłej NRD, z dniem 1 lipca 1990 roku, ustawy o popieraniu pracy, zaistniała możliwość kompensacji utraty wynagrodzenia z tytułu skróconego czasu pracy po spełnieniu określonych ogólnych, zakładowych i osobistych warunków. Straty wynagrodzenia wynikłe ze skróconego czasu pracy rekompensowane są przez urzędy pracy. Ta szczególna regulacja została utrzymana także po stworzeniu unii walutowej i społeczno-gospodarczej. Dopuszcza ona możliwość przyznania tego świadczenia w przypadku restrukturyzacji zakładu i zmian organizacyjnych związanych z unią walutową i społeczno-gospodarczą. Celem tego przedsięwzięcia było zmniejszenie bezrobocia w branżach i regionach szczególnie dotkniętych kryzysem strukturalnym oraz stworzenie „mostu” prowadzącego do przyszłego zatrudnienia. Funkcja ta w warunkach kryzysowych mogła być tylko częściowo spełniona, a podejmowane próby połączenia skróconego czasu pracy ze szkoleniem i przekwalifikowaniem zawodowym w celu zwiększenia prawdopodobieństwa zatrudnienia w przyszłości nie powiodły się.

przeczytaj wszystko

Rozpoznanie łańcucha przyczynowo-skutkowego

0
comments

Drugą fazą postępowania diagnostycznego jest rozpoznanie łańcucha przyczynowo-skutkowego. Należy w nim ustalić, które zmiany uznać można za efekt oddziaływania danego instrumentu oraz rozróżnić zmiany o charakterze autonomicznym i zależne od innych czynników. Występuje tutaj wiele problemów teoretycznych i metodologicznych związanych z klasyfikacją efektów. Podstawowy problem sprowadza się do pytania: jakie zmiany nastąpiłyby również bez użycia danego instrumentu? Chodzi o uwzględnienie tzw. efektów niezależnych i zmiany autonomiczne. Na to pytanie daje się odpowiedzieć z dużym przybliżeniem, gdyż rzeczywistość społeczno-gospodarcza nie pozwala na powtarzanie eksperymentów w tych samych warunkach.

przeczytaj wszystko

RFN i rynek pracy

0
comments

Rosnące bezrobocie długookresowe wymaga także ukierunkowania instrumentów na grupy problemowe. Selektywność, elastyczność i regionalizacja polityki rynku pracy jest konieczna, zwłaszcza przy przeciwdziałaniu bezrobociu długookresowemu. Co prawda, grupy problemowe pozwalają się tylko w ograniczonym stopniu centralnie wyznaczyć, ale nie powinno to przeszkadzać prowadzić polityki zorientowanej bardziej na aspekty jakościowe rynku pracy.

przeczytaj wszystko

Problemy analizy bezrobocia

0
comments

Zjawisko bezrobocia charakteryzuje głównie gospodarkę rynkową i oznacza sytuację, w której popyt na siłę roboczą jest niniejszy od jej podaży. Na rynku pracy występuje wolna siła robocza, nie znajdująca zatrudnienia. W odniesieniu do jednostki bezrobocie oznacza przymusowe pozostawanie w bezczynności zawodowej z powodu braku możliwości znalezienia, w ustalonym prawnie czasie, pracy odpowiadającej jej kwalifikacjom. Bezrobocie jest zatem równoznaczne z całkowitym brakiem możliwości zarobkowania 1.

przeczytaj wszystko

Problemy analizy bezrobocia – ciąg dalszy

0
comments

W przypadku bezrobocia strukturalnego popyt w gospodarce jest wystarczający, ale jednocześnie istnieje niedostosowanie strukturalne podaży pracy do popytu na silę roboczą. Przejawia się to głównie w braku siły roboczej o odpowiednich kwalifikacjach lub/i nadwyżkach rąk do pracy na danym rynku, podczas gdy na innym występuje ich niedobór. Wielu teoretyków przyczyn bezrobocia strukturalnego dopatruje się w funkcjonowaniu rynku pracy. Szczególnie ekonomiści ze szkoły neoklasycznej widzą przyczyny występowania tego zjawiska w sposobie zachowania się pracobiorców na rynku pracy i określają je jako „bezrobocie dobrowolne”.

przeczytaj wszystko