Category Polityka zatrudnienia

Cele polityki zatrudnienia – ciąg dalszy

0
comments

W literaturze można spotkać również inne sformułowania celu polityki zatrudnienia, jak na przykład unikanie nadwyżek siły roboczej, zapobieganie bezrobociu lub realizacja wysokiego poziomu zatrudnienia. Te alternatywne, ostrożne określenia zostają wprowadzone po to, aby w przypadku bezrobocia uniknąć sugestii, że cel polityki zatrudnienia nie jesj realizowany. dnienia została rozwinięta w bardzo ciekawej pracy tegoż autora – Elementy pełnego i racjonalnego zatrudnienia tu gospodarce socjalistycznej, Warszawa 1972, s. 46-79. Por. także H. K. Schneider, Beschäftigungs- und Konjunkturpolitik, [w:] Handwörterbuch der Wirtschaftswissenschaften, t. 1, s. 478.

przeczytaj wszystko

Uniwersalna interwencja

0
comments

W ramach uniwersalnej interwencji zakłada się rozszerzenie kompetencji aktorów sceny gospodarczej, gdyż konkurencyjna gospodarka rynkowa nie może funkcjonować bez silnych i władczych podmiotów gospodarczych. Polityka plac znajduje się w gestii uznanych przez państwo partnerów taryfowych, którzy negocjują płace o porównywalnej egalitarnej strukturze, umożliwiające jednak wewnątrzsektorową i międzysektoi-ową elastyczność. Solidarna polityka płac musi uwzględniać ocenę stopnia trudności pracy, co nie oznacza koniecznie, że w wynagrodzeniu odzwierciedlane muszą być różnice produktywności. W wyniku partnerskiego współdziałania związków zawodowych, konfederacji pracodawców i państwa osiąga się wysoki standard w dziedzinie kształcenia zawodowego. Jest to między innymi możliwe dzięki tworzeniu publicznej infrastruktury, rozbudowie bezpieczeństwa społecznego i usług służących człowiekowi, przy finansowym wsparciu państwa. W strategii zintegrowanej socjalnej gospodarki rynkowej zakłada się także oddziaływanie drogą ustawową i bodźcami podatkowymi na internalizację negatywnych efektów zewnętrznych, czego przykładem mogą być wysokie wymagania ergonomiczne dotyczące stanowisk pracy. Zapobiega się w ten sposób chorobom zawodowym i zmniejsza koszty opieki zdrowotnej. Celem polityki zatrudnienia i rynku pracy w strategii instytucjonalnie koordynowanej elastyczności jest integracja wszystkich osób zdolnych do pracy na rynku pracy zgodnie z ich indywidualnymi życzeniami. Środki państwowej polityki rynku pracy koordynowane są przez związki zawodowe i konfederacje pracodawców. Takie założenia leżą u podstaw koncepcji tej polityki w Republice Federalnej Niemiec.

przeczytaj wszystko

Globalna polityka zatrudnienia

0
comments

Najlepiej ilustrują ten problem szacunki dla lat 1974-1981 dokonane przez Radę Rzeczoznawców (Sachverstandigenrat – SVR) i Niemiecki Instytut Badań Gospodarczych (Das Deutsche Institut fur Wirtschafts- forschung – DIW). Zobrazowane w tablicy III.3 efekty koniunkturalne wydatków budżetów publicznych oszacowane przez Radę Rzeczoznawców i DIW różnią się nie tylko co do wielkości, ale także co do kierunku oddziaływania. Podczas gdy Rada Rzeczoznawców stwierdza ekspansywne oddziaływanie polityki popytowej w badanym okresie, to obliczenia DIW wskazują na występowanie w niektórych latach kontraktywnego efektu, przyczyniającego się do zaostrzenia sytuacji zatrudnieniowej. W szczególności diametralnie różni się ocena dla lat 1980-1981. Szacunki Rady Rzeczoznawców wskazują na znaczące ekspansywne popytowe impulsy ze strony państwa, a DIW na istnienie dość wysokich kontraktywnych efektów popytowych powodujących wzrost bezrobocia. Trudno powiedzieć, która koncepcja obliczeń jest właściwa. Ze względu na ograniczone ramy pracy nie możemy bliżej przedstawić tych metod. W literaturze przedmiotu brak też jednoznacznej ich oceny. Dlatego też wszelkie sądy na temat skuteczności państwowej polityki sterowania popytem trzeba wypowiadać z dużą dozą ostrożności.

przeczytaj wszystko

Strategie przeciwdziałania bezrobociu

0
comments

Dla wyjaśnienia istoty możliwych strategii przeciwdziałania bezrobociu posłużymy się formułą na tempo wzrostu dochodu narodowego opartą na czynnikach bezpośrednich: wd = wz + wa, gdzie: Wd – tempo wzrostu dochodu narodowego, Wz – tempo wzrostu zatrudnienia, Wa – tempo wzrostu wydajności pracy.

przeczytaj wszystko

Miejsca pracy dla bezrobotnych (ABM)

0
comments

Jednym z instrumentów mających na celu zapobieganie bezrobociu i jednocześnie zwiększających popyt na silę roboczą są specjalne miejsca pracy tworzone dla bezrobotnych (Arbeitsbeschaffungsmaßnahmen), zwane potocznie ABM 49. Środki na tworzenie nowych miejsc pracy są świadczeniem fakultatywnym, finansowanym przez Federalny Urząd Pracy. Zgodnie z obowiązującymi regulacjami dotacja do tworzonego miejsca pracy musi wynosić minimum 60% wynagrodzenia. W praktyce faktyczna wysokość świadczeń jest wyższa i wynosi średnio 90% płacy. Przewiduje się także możliwość otrzymania pożyczki na ten cel. Podstawowym warunkiem uzyskania subwencji jest wykazanie, że nowo tworzone miejsce pracy nie powstałoby bez pomocy urzędu pracy i jest miejscem dodatkowym 50.

przeczytaj wszystko

Koncepcje państwowej polityki rynku pracy

0
comments

W ramach gospodarki rynkowej można rozróżnić cztery podstawowe koncepcje państwowej polityki rynku pracy 19:

– państwa dobrobytu,

przeczytaj wszystko

Cele i instrumenty polityki rynku pracy cz. II

0
comments

W procesie realizacji wymienionych celów stosuje się wiele środków, które zgodnie z obowiązującą klasyfikacją Międzynarodowej Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) można pogrupować następująco 15:

przeczytaj wszystko

Krytyczna analiza polityki zatrudnienia i rynku pracy

0
comments

Wybór Republiki Federalnej Niemiec jako kraju, na przykładzie którego analizowano politykę zatrudnienia i rynku pracy nie był przypadkowy. Kraj ten jest pierwszą potęgą gospodarczą Wspólnoty Europejskiej i ma niezwykle bogate doświadczenia w prowadzeniu aktywnej polityki rynku pracy. System socjalnej gospodarki rynkowej RFN cechuje się wysokim stopniem instytucjonalnej kooperacji między pracą, kapitałem i państwem. Na istotę tego modelu składają się „zasady i mechanizmy wyrównywania społecznego do gospodarki rynkowej w taki sposób, aby jej nie szkodzić, a tam gdzie się daje – wspomagać ją” h Polityka państwa w socjalnej gospodarce rynkowej jest zorientowana na tworzenie indywidualnych, elastycznych możliwości na rynku pracy, w rezultacie których można w cywilizowany sposób sprowadzić różnorodne, sprzeczne interesy gospodarcze i społeczne na płaszczyznę modus vivendi. Krytyczna analiza polityki zatrudnienia i rynku pracy wymaga znalezienia odpowiedzi na następujące pytania:

przeczytaj wszystko

Histereza

0
comments

Analiza szoku podażowego ułatwia nam zrozumienie hipotezy histerezy. Termin hysteresis pochodzi z języka greckiego i oznacza „pozostawać w tyle” lub „jest z tyłu”. W naukach ekonomicznych pojęcie to używane jest do określenia specyficznych cech dynamicznych systemów gospodarczych, a mianowicie równowagi systemu z uwzględnieniem ścieżki czasowej dojścia do niej. Plastyczniej istotę histerezy można przedstawić za pomocą stwierdzenia: ostateczny kształt systemu zależy od sposobu dojścia do równowagi.

przeczytaj wszystko

Globalne sterowanie i aktywna polityka rynku pracy (1968-1975)

0
comments

Lata 1968-1975 to okres sukcesów globalnego sterowania i aktywnej polityki rynku pracy. W celu przezwyciężenia recesji z lat 1966-1967 państwo zaczęło prowadzić politykę zatrudnienia opartą na keynesistow- skiej koncepcji globalnego sterowania popytem. Instytucjonalna baza polityki zatrudnienia stworzona została wraz z uchwaleniem w 1967 roku przez Bundestag ustawy o stabilizacji gospodarczej i wzroście gospodarczym (Gesetz zur Förderung der wirtschaftlichen Stabilität und des Wachstums) 5. Ustawa stabilizacyjna była odzwierciedleniem narastającej nieuchronnie konieczności przejścia do oddziaływania państwa na całokształt procesów gospodarczych. Stanowiła ona pierwszy oficjalnie ogłoszony krok w kierunku państwowego sterowania i tym samym oznaczała znaczne odstępstwo od doktryny „wolnej gospodarki rynkowej”. Od tego momentu RFN zaczęła explicite prowadzić politykę zatrudnienia.

przeczytaj wszystko

Deregulacja a nowe miejsca pracy

0
comments

O ile początkowo dyskusja na temat efektów deregulacji opierała się na czystej spekulacji, to dzisiejsza jej ocena jest uargumentowana badaniami empirycznymi. Według oficjalnej statystyki zatrudnieniowej w drugiej połowie lat osiemdziesiątych wzrastała liczba zawartych umów o pracę. W 1984 roku zawarto ich 495 tys., co oznaczało najniższą liczbę od 1980 roku, a w roku 1988 już 552 tys. Współczynnik przyjęć w 1988 roku wynosił 28,6%, a współczynnik zwolnień 26,9%. W porównaniu z innymi krajami europejskimi zachodnioniemiecki rynek pracy cechowała duża mobilność, co przeczy często używanemu w dyskusji o deregulacji argumentowi o eu- rosklerozie 13.

przeczytaj wszystko